کهف حقیقت (ندبه)

«بر من سخت است که خلق را ببینم و تو دیده نشوی...»

همنشین بد همیشه انسان نیست!

بزرگان‌مان ما را از هم‌نشین بد بر حذر داشته‌اند. همنشین بد همیشه و الزاماً انسانِ بد نیست؛ هر چیز گمراه‌کننده‌ای که انسان به‌ آن خو کند و با آن وقت بگذارند نیز همان اثر مخرب را دارد. برنامه‌های ماهواره‌ای و وب‌سایت‌های مخرب و مفسده‌انگیز که روزانه ساعت‌های ارزشمندِ عمرِ انسان‌ها را می‌بلعند، نمونه‌های بارز و عینیِ همنشین‌ بد در عصر ما هستند.

دوست و همنشین بد مگر چه می‌کند؟ انسان را به معصیت می‌کشاند، پای او را به مجالس گناه می‌گشاید، اخلاقش را کم‌کم عوض می‌کند، حلال و حرام خدا را در نظرش بی‌اهمیت جلوه می‌دهد و سرانجام رشته ارتباطش با خدا را می‌گسلاند. پناه می‌بریم به خدا!

برنامه‌های ماهواره‌‌ای و وب‌سایت‌هایی که در مقابل ایمان و اخلاق طغیان کرده‌اند، دقیقا با انسان چنین می‌کنند. همنشینی با بدان و وقت‌گذرانی با آن‌ها تدریجاً خوی انسان را تغییر می‌دهد.

زندگی کوتاهی داریم، به ریسمان محکم خدا چنگ بزنیم و از او بخواهیم تا توفیق‌مان دهد زندگی ارزشمندمان را جز برای او صرف نکنیم.